Onze herfstgasten zijn zelfs langer gebleven dan ze gepland hadden. De omgeving en de rust vielen ook bij hen erg in de smaak en waren daar zeer over te spreken. Heerlijk toch? Ook het fraaie uitzicht rondom de camping wordt door alle gasten zeer op prijs gesteld.

De laatste week van John’s lange bezoek is ook Arjen ons een week gezelschap komen houden. Er is toen een heleboel werk verzet. Nu konden ook de zware klussen, zoals het naar boven sjouwen van een aantal horeca afzuigkappen, onder handen genomen worden. Arjen was met z’n “nieuwe” auto gekomen zodat we die ook hebben kunnen bewonderen.

Het werk aan de bar vordert gestaag en er zijn heel wat uurtjes in gaan zitten. Alle elektra benodigd voor de bar is  door ons zelf aangelegd. Ook op andere plekken in het gebouw zijn nu elektra-aansluitingen gerealiseerd en konden alle tijdelijke voorzieningen van verlengsnoeren en haspels komen te vervallen.
Het schilderwerk is gedaan en alles toont nu gelijk anders. Nu rest alleen nog de aankleding van het geheel om het nog gezelliger te maken. De stamtafel, die oorspronkelijk uit het dorpshuis De Dollenburg uit De Goorn komt, staat nu op een mooie plek. Ook de originele lampen hangen er weer boven. Een nostalgische pracht!

Voor onze gasten volgend seizoen hebben we al rekening gehouden met het WK-voetballen. Alle technische voorzieningen zijn gereed om het hele spektakel straks op een groot scherm op de voet te kunnen volgen.

Op al deze werkzaamheden krijgen we van diverse kanten alleen maar positieve reacties. Iedereen vindt de bar er heel gezellig uitzien. Ook hebben nog wat ideeën en tips gekregen om het nog gezelliger te maken. Daar gaan we natuurlijk zeker over nadenken.

Helaas zijn John en Arjen de elfde weer naar Nederland gereden en zijn we weer met z’n tweetjes. Nu hebben we ook wat meer tijd om aan ons huiswerk te besteden want dat is er de laatste tijd wel bij ingeschoten.

Onze toercaravan staat nu in de schuur voor de winter en komt er in het voorjaar weer uit. Dan zoeken we een mooie plek om de caravan voor het nieuwe seizoen neer te zetten. John heeft in Nederland nog een toercaravan gekocht en ook deze zal volgend voorjaar op het terrein opgesteld worden. Voor het nieuwe kampeerseizoen hebben we dan de beschikking over twee huurcaravans.

We schrijven 13 oktober 2009 en de eerste sneeuw van dit jaar is al weer gevallen. Helaas is dit nog natte sneeuw maar in de bergen ligt er veel meer en is alles daar al wit en winters. Ook de temperaturen zijn flink onderuit gegaan en het is even wennen aan de kou. Overdag is het nog net boven nul maar ’s nachts vriest het licht. De volgende ochtend was het een echt winters plaatje met twee á drie centimeter sneeuw. Het is jammer genoeg papsneeuw maar toch weer een mooi gezicht. De papsneeuw is inmiddels verdwenen en nu, 15 oktober,  ligt er al een pak sneeuw van ongeveer 20 á 25 centimeter. Dit levert mooie winterse plaatjes op en ook de herten komen nu weer richting de bewoonde wereld. We hebben er al weer drie zien lopen aan de overkant van het weggetje.
Hopen nu maar dat het hier niet bij blijft en dat we van Koning Winter nog veel meer sneeuw mogen krijgen de komende maanden. Goed voor de wintersportliefhebbers.

Het sanitair is winterklaar gemaakt. Deze keer zijn we bijgestaan door het bedrijf wat alles heeft geïnstalleerd en is ons nogmaals uitgelegd hoe we het de volgende keer zelf kunnen doen.

Ook de aannemer is weer begonnen met het afmaken van de laatste klussen aan het sanitairgebouw. De kacheltjes hangen inmiddels en moeten nu alleen nog aangesloten worden. Aan de achterkant bovenin is een houten plaat gezet om sneeuw buiten houden van de winter. Aan de zijkanten zijn de gaten voor de ventilatie units gemaakt. Nu resten er nog een aantal klusjes die gedaan moeten worden.

Zondag 25 oktober hebben Patrick en Lia de stoute schoenen aangetrokken en een mooie wandeling gemaakt naar de top van de Spičak. Dit is de bergtop waar we van huis uit dagelijks tegen aankijken. Op de top staat een mast voor diverse satellieten en met goede weercondities wordt er van deze top afgesprongen door paragliders. Deze route is behoorlijk klimmen, want je start van ongeveer 500 meter hoogte en de top is 880 meter hoog. Dat betekent bergop lopen en is best vermoeiend. Goede schoenen is een must want er liggen veel losse stenen. Het uitzicht was erg mooi ondanks dat het wat nevelig was, maar dat heeft wel iets mystieks.

Aan het eind van de maand nog een paar kuub brandhout laten aanrukken. Dit is inmiddels gezaagd en moet alleen nog gekloofd en daarna in de kelder gestapeld worden.

De winter mag wat ons betreft nu komen. We zijn er helemaal klaar voor!