Ons dagboek van vorige maand eindigde met de komst van John en Pieter die met een vrachtwagen vol horecameubilair waren gekomen.  De hele zondag zijn we toen in de weer geweest met uitladen en gelijk de spullen neergezet waar het moest: helemaal op zolder. Dat betekende de hele dag trap op, trap af. Maar het was wel de moeite waard. We hebben nu alle tafels en stoelen voor zowel het restaurant als het terras. Sommige dingen gloednieuw, andere ongeveer drie maanden gebruikt. Daarnaast had John nog het een en ander via een internetveiling gekocht en ook nog via een particuliere handelaar een professionele snijmachine en een combi-steamer. Deze laatste machine stond hoog ons verlanglijstje maar is in aanschaf meestal behoorlijk prijzig. Arjen en John hebben voor deze twee apparaten een zeer schappelijke prijs betaald. We zijn er dus erg blij mee.
 
Maandag was de hele dag gereserveerd voor vergaderingen en dat hadden we ook nodig ook. Het zijn stevige gesprekken geweest maar we weten nu waar we staan en wat onze (on)mogelijkheden zijn. Dinsdag een rustdag en de terugreis voorbereiden. Woensdagochtend om zes uur zouden John en Pieter alweer vertrekken, echter dat werd uiteindelijk pas half acht. Het had die nacht namelijk flink geregend en de vrachtwagen vast stond in de prut. We moesten wachten tot een van de buren naar het werk ging, of de werklui kwamen. Om zeven uur kwam de buurman uit huis en die hebben we meteen gevraagd, zo goed en zo kwaad als dat gaat in het Tsjechisch, of hij wilde helpen met de trekker. Dat kon pas om 10 uur zei hij, hij moest nu aan het werk. Zolang konden we niet wachten en na wat aandringen stapte hij in zijn trekker en kwam helpen. Eerst nog een paar grote kettingen koppelen en toen was het een fluitje van een cent. Wel een komisch gezicht, zo’n combinatie. Er was niet veel voor nodig om de wagen op de weg te krijgen, maar op eigen kracht uit de prut komen en met nat gras, dat lukte niet.
 
Inmiddels is het gras ingezaaid en zijn we druk doende met sproeien. De natuur wil niet echt een handje helpen, het regent amper en als het regent zijn het maar een paar spatjes. Door het vele sproeien komt het gras wel al op en is er al een groene waas zichtbaar. Volgend jaar beschikken we over een mooie grasmat.
 
Hogerop en rond de kerk is er gemaaid en het ziet er meteen een stuk beter uit zo. Overdag zijn we druk met hooien en alles naar de composthoop achter op het land brengen. Daar liggen al 14 rollen gemaaid gras plus wat we zelf al afgevoerd hebben aan gedroogd gras. Wat ons betreft kunnen de campinggasten bijna komen, alleen het sanitair moet nog gedaan en er moet nog een tijdelijke oplossing voor elektra komen. Als dat gedaan is zijn we er helemaal klaar voor.
 
Tijdens een van de wandelingetjes buiten heeft Bounty een slangetje gevangen. Dit was een groter exemplaar dan degene die Bounty al een keer in huis gevangen had. Deze slang was ongeveer een 50 cm groot. Bounty heeft de slang wel beschadigd met zijn gebit want er puilde wel het een en ander uit. Niet zo’n smakelijk gezicht.
De slang heeft de kennismaking met een kat niet overleefd helaas, althans dat dacht ik, maar een kwartiertje later, toen ik de restanten zou opruimen, maar er was in geen velden of wegen meer een slang te bekennen.
Blijkbaar leefde de slang toch nog en is hij/zij toch weggekropen. Een roofvogel is tussentijds niet in de buurt geweest. We zijn er nu wel op bedacht dat ze ook buiten rondkruipen en niet alleen binnen. Een grote geruststelling is wel dat deze slangetjes niet giftig blijken te zijn.
 
Helaas hebben we ook onze eerste bekeuring binnen. We zouden onze bosmaaier nog in de garantietermijn ter reparatie aanbieden in Trutnov. Dit is niet gelukt en we stonden misschien twee minuten ergens waar het niet mocht. Jammer maar helaas. Een praatje maken met de heren lukte en we kregen de “gewone” prijs. Voor buitenlanders wordt meestal een veel hogere prijs gehanteerd.