Februari begon met een ludieke verjaardagsverrassing. John was namelijk op 31 januari ’s avonds laat vanuit Nederland vertrokken en stond de ochtend daarop al vroeg en geheel onverwachts op de stoep in Královec. Wel had ik hier een voorgevoel van. Na zo’n dertig jaar  leer je je pappenheimers wel kennen.
Ook dit keer had John de auto weer volgeladen. Nu had hij twee nieuwe wijnkoelkasten uit Nederland meegebracht die hij voor een exportprijsje op de kop had getikt in Bovenkarspel. Voorlopig staan ze in de gang. De volgende keer als John en Arjen hier komen worden ze wel opgeruimd.
Na een korte nachtrust kon John gelijk de volgende dag aan de slag met sneeuwruimen. Er was toch weer zo’n twintig centimeter sneeuw gevallen. Lekker een uurtje buitenspelen en de klus was weer gedaan.
Helaas is John dit keer maar een paar dagen gebleven, echter de geplande terugreis werd op het laatste moment toch nog met een dag uitgesteld vanwege autopech. De dynamo van de auto laadde namelijk niet meer bij en moest nagekeken worden. Via Hollandse vrienden zijn we in contact gebracht met een garagebedrijf in Trutnov. Daar hebben ze de dynamo gereviseerd. Een adresje om goed te onthouden. Hier zullen we in de toekomst vaker naar toe gaan voor onderhoud aan de auto’s.
Momenteel, we schrijven de zesde, dooit het al een aantal dagen overdag maar ’s nachts vriest het licht.
Vandaag, 7 februari, werd ons rustige dorpje bezocht door een heleboel mensen. ’s Middags waren er schoten te horen en ben ik op onderzoek uitgegaan. Het bleek om een nagespeelde veldslag uit de tweede wereldoorlog te gaan. Er zijn die periode de nodige gevechten geweest tussen Duitsers en Russen. Het was wel een heleboel kabaal en toneelspel, maar toch wel een prachtig schouwspel. De foto’s maken het verhaal wel duidelijk.
Na een paar dagen dooi, ook ’s nachts, wordt het nu weer wat kouder. Dat betekent ook dat de herten weer dichter naar de bewoonde wereld komen voor voedsel. Vandaag, 10 februari, liepen maar liefst 5 herten op ons land te grazen. Het blijft toch elke keer weer een mooi gezicht om wild in je achtertuin te zien.
Het is inderdaad kouder geworden. ’s Nacht vriest met meer dan 10 graden en soms wel minus 16 graden. Ook sneeuwt het iedere dag. Het zijn geen grote hoeveelheden die er vallen maar genoeg om elke dag te moeten scheppen. Dat is toch een behoorlijke klus want vanaf de schuur, waar de auto’s in staan, tot aan de weg moet zoveel mogelijk sneeuwvrij gehouden worden. Als je dat niet bijhoudt dan ben je ingesneeuwd voor je het weet.
Op deze manier ben je ieder dag wel een paar uur zoet met scheppen. Ach, het houd je van de straat, maar in dit geval houd het je op straat.
John en Arjen zijn de 21ste gearriveerd voor een bezoek van een aantal dagen. Vanaf die dag hoeven we gelukkig geen sneeuw meer met het handje te scheppen want die middag zijn we naar Jaroměř gereden en hebben we een sneeuwfrees aangeschaft. Via internet werden deze frezen met een flinke korting aangeboden en daar moet je dan gelijk gebruik van maken. Tegelijk hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om een zitmaaier aan te schaffen. Ze hadden een ludieke actie door zelf de korting te bepalen door aan het ‘rad van fortuin’ te draaien. Deze zitmaaier zal op afroep in april worden geleverd.
De sneeuwfrees heeft gelijk al behoorlijk wat werk verzet en er is een flinke parkeerplaats sneeuwvrij gemaakt zodat alle gasten die op de vergadering op 25 februari komen hun auto nu op een knappe manier kunnen parkeren. Met de hand was dat echt geen doen geweest.
De 22ste is Lia voor een paar dagen opgenomen in het ziekenhuis in Trutnov voor een kleine operatie. Inmiddels is ze weer thuis en alles gaat goed met haar. Geen napijn en ze loopt in huis alweer zonder krukken. Elke dag loopt ze wel even een rondje buiten maar dan wel met krukken voor de stevigheid. John en Arjen hebben mij inmiddels weer verlaten en zijn weer in Nederland, maar de wijnkoelkasten staan nog steeds in de gang! Staat genoteerd voor de volgende visite.
Patrick heeft op zijn werk ook een klein ongelukje gehad en mist een heel klein stukje van z’n vinger. De snijmachine was iets scherper dan hij dacht en met het laatste stukje snijden ging er ook een stukje vinger mee. Nu moet hij om de dag naar de EHBO om het verband te wisselen en tevens controleren of alles in orde is. De keuken draaien lukt nu even niet maar in de bediening en achter bar gaat prima. Het is gelukkig maar tijdelijk en straks gaat hij weer lekker in de keuken aan de slag.
Op de 25ste hebben we een vergadering gehad met onder andere de projectleider, de architect, onze vaste begeleider en tevens tolk, de keukenleverancier en de keukenontwerper. De laatste was helemaal uit Praag gekomen. Ongeveer een maand geleden hadden we van deze keukenontwerper drie tekeningen van keukenopstellingen ontvangen en hadden inmiddels onze keus laten vallen op een van deze ontwerpen. Er resteerde natuurlijk nog veel vragen, maar die werden tijdens de vergadering allemaal en naar volle tevredenheid beantwoord.
Als laatste hebben we nog de nieuwe locatie van het sanitairgebouw besproken.
Een korte maand met heel veel activiteiten was zo weer voorbij.