Deze maand is begonnen met het komen en gaan van gasten. ’s Morgens zwaaien we de vertrekkende gasten uit en in de namiddag staan de volgende gasten al weer voor de poort. Heel gezellig allemaal.

Wederom hebben we weer “oud” dorpsgenoten uit Nederland mogen begroeten. Zij waren op doorreis in Tsjechië en hadden al vast een plekje uitgezocht toen we terugkwamen. Wij waren namelijk even uit eten met onze andere gasten, die de volgende ochtend zouden vertrekken. Een verrassende en spontane ontmoeting dus. Toch nog een gezellig avondje van gemaakt en de volgende ochtend beide gasten weer uitgezwaaid.
In de namiddag stonden een stel duikvrienden voor de poort. Zij zijn twee nachten gebleven en ook dit was een verrassend gezellige ontmoeting. Nadat we ook hun hadden uitgezwaaid stonden ’s middags de volgende gasten al weer voor de poort. Deze mensen hadden vrienden in een pension in het volgende dorp hier vlak bij zitten.
Als deze mensen vertrekken weten we alweer dat we de volgende gasten kunnen verwelkomen. Dit is een namelijk een vakantievriend van onze jongste zoon. Hij kwam met nog drie medestudenten en het werd een heel gezellig weekje. De laatste gasten hebben zich ook gemeld, ook weer bekenden van ons, en zijn inmiddels ook weer vertrokken naar hun volgende bestemming. Al met al een hele gezellige maand en reuring.
 
Inmiddels is er ook een begin gemaakt met de voorbereidingen voor het asfalteren van de dorpsweg die naar onze camping loopt. Als alles goed gaat, is per zaterdag 9 augustus de weg geasfalteerd, en is het niet meer slalommen om de gaten en kuilen te ontwijken. Een hele verbetering zo’n nieuw tapijtje. De weg ziet er nu uit als een racebaan. Maar …… er zijn drempels aangebracht. Men is dus nu wel genoodzaakt het toch wat kalmpjes aan te doen. Het wordt hier allemaal daadkrachtig aangepakt. Geen ruimte voor discussies, de borden staan er gewoon.
 
Arjen is inmiddels weer naar Nederland vertrokken. Dit keer per vliegtuig. Het was voor Arjen de eerste keer in een groot vliegtuig. Ooit had hij al een keer meegevlogen in een zweefvliegtuig. Het stelde niet zo veel voor vond hij, maar Arjen heeft wel genoten van het uitzicht. Het vliegtuig vloog boven de wolken en dat is natuurlijk een prachtig gezicht, onder je de bewolking en zelf zie je de zon.
 
Nu zijn we weer druk bezig met maaien, de grasmat moet bijgehouden worden. Na elke maaibeurt zie je dat het gras steeds dichter wordt en dat is een goed teken. Voorlopig zijn we aangewezen op onze bosmaaier voor het maaiwerk. Een hele klus om de hele tijd met zo ’n kilo of zeven op je nek te moeten rondlopen. Maar goed, het loont wel en hopelijk kunnen we het volgend jaar op een zitmaaier doen.